Το εντυπωσιακό γκραφίτι του Ινδονήσιου WD (Wild Drawing) στο Μεταξουργείο προκάλεσε διαδικτυακά κύματα θαυμασμού σε όλο τον κόσμο. Δεν είναι η πρώτη φορά που ένας street artist ζωγραφίζοντας στην Αθήνα προκαλεί «θόρυβο». Σύμφωνα με τον Independent, η ελληνική πρωτεύουσα είναι μια από τις 5 πόλεις όπου η τέχνη του δρόμου ανθεί, είτε θέλοντας να θίξει πολιτικά και  κοινωνικά προβλήματα είτε απλώς να ομορφύνει τα κτήρια και το τσιμέντο.



Ο καλλιτεχνικός αέρας και η πολύχρωμη αύρα, συνήθως πολιτικοποιημένη και άλλοτε απλώς εντυπωσιακή, που συναντάς περπατώντας σε υποβαθμισμένες γειτονιές, κάνει την Αθήνα ενδιαφέρουσα αλλά και πιο όμορφη. Γκάζι, Μοναστηράκι, Ψυρρή και Θησείο φιλοξενούν πολύ δυνατές εικόνες, συχνά σε καθηλωτικό κοντράστ με τα ερειπωμένα κτήρια - καμβάδες.



«To Graffiti είναι ένα από τα ελάχιστα μέσα που έχει κάποιος, όταν δεν έχει σχεδόν τίποτε άλλο», δήλωσε κάποτε ο Banksy, ο διασημότερος καλλιτέχνης δρόμου παγκοσμίως. «Ακόμα και αν η τέχνη του δρόμου δεν μπορεί να διορθώσει τα προβλήματα του κόσμου, μπορεί να κάνει κάποιους να χαμογελούν, ουρούν σε κάποιο τοίχο», λέει με χιούμορ ο Βρετανός καλλιτέχνης. Στην γκρίζα Ελλάδα του σήμερα, το χρώμα και η πολιτική κριτική της street art πιάνουν τόπο.



«Είναι ώρα να θυμηθούμε την σοφία της κουκουβάγιας», λέει ο  WD από το Μπαλί, που ανέλαβε τη μεταμόρφωση του εγκαταλειμμένου σπιτιού κοντά στον Σταθμό Λαρίσης, με την περίφημη πια κουκουβάγια του. Το έργο δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του φεστιβάλ «Το μικρό Παρίσι των Αθηνών» και η τοιχογραφία είναι εμπνευσμένη από τη διάσημη ρήση του Τζίμι Χέντριξ «Knowledge speaks but wisdom listens» (η γνώση μιλάει, αλλά η σοφία ακούει). Ο WD ζει στην Αθήνα 10 χρόνια και πιστεύει ότι η τέχνη του δρόμου λειτουργεί σαν καθρέπτης της κοινωνίας. «Η τέχνη δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα, μπορεί όμως να δώσει τροφή για σκέψη, να ανοίξει συζητήσεις».



Το graffiti -"βάψιμο" στην αργκό των γκραφιτάδων- καταφέρνει να μαγνητίζει την προσοχή του κόσμου. Οι τοιχογραφίες που συναντά κανείς στους δρόμους της Αθήνας, συχνά κυκλώπειων διαστάσεων, διατρέχουν όλα τα καλλιτεχνικά ρεύματα, από τον υπέρ-ρεαλισμό στα αφηρημένα καρτούν και από την ποίηση σε γεωμετρικά τοπία. Οι πιο πολλοί πάντως θεωρούν ότι αποτελεί μέρος της κουλτούρας χιπ χοπ. Στις μέρες μας δεν είναι πια ένα ριψοκίνδυνο χόµπι, αντίθετα είναι κοινωνικά αποδεκτό και κάποιοι street artists έχουν σπουδάσει στην Σχολή Καλών Τεχνών και προσπαθούν να ζήσουν από αυτό.
«Η τέχνη που εκτίθεται µέσα σε µια γκαλερί συχνά διαφέρει από αυτή στον δηµόσιο χώρο», λέει ο street arist ΙΝΟ. «Στον δρόµο, αναµφισβήτητα, θα το δει περισσότερος κόσµος, αλλά µε την πάροδο του χρόνου το έργο θα χαθεί. Άλλοι θα το θαυµάσουν, άλλοι θα το µισήσουν, άλλοι θα το σεβαστούν και άλλοι θα το καταστρέψουν». Όλες οι εκδοχές των σχέσεων και των συναισθημάτων που συναντάς στους δρόμους της πόλης, δηλαδή.

Μενέλαος Χρόνης








0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μήνυμα φόρμας σχολίων

 
© 2013. All Rights Reserved. Σχεδιασμός σελίδας "Εκδόσεις ΦHΓΟΣ"
Top