Πλεύση αλλιώς



Οι βολές του τουρκικού ναυτικού στο Φαρμακονήσι έπονται της δηλητηρίασης σχέσεων καλής γειτονίας μεταξύ Ελλάδας – Τουρκίας. Στην ουσία τέτοιες σχέσεις δεν υπήρξαν ποτέ. Η προσπάθεια της Τουρκίας από το 1922 έως σήμερα ήταν πάντοτε αρπακτική έναντι της χώρας μας. Η ανοχή μας στη λέξη «φίλη και σύμμαχος» φαλκιδεύει τα συμφέροντα και δίκια μας.

Γράφει ο Κίμων Ε. Φουντούλης


Πολλοί αναλυτές προσπαθούν να μας πείσουν ότι η «τουρκική προκλητικότητα» είναι για εσωτερικούς λόγους, εντός Τουρκίας. Μας λένε ότι δεν πρέπει να υπερεκτιμούμε την επιθετικότητα της Άγκυρας, διότι είναι κινήσεις του κ. Ερντογάν έως ότου κερδίσει το δημοψήφισμα κ.λπ.

Είναι έτσι ή μήπως η Τουρκία χρησιμοποιεί και προωθεί αυτή την εκδοχή για να επιτύχει τους πάγιους στόχους στο Αιγαίο, παράλληλα με τους νέους που αφορούν την κυριαρχία του κ. Ερντογάν με τη δημοκρατική αποδοχή της πλειοψηφίας του λαού της Τουρκίας;

Η Ελλάδα είναι μόνη της απέναντι στην Τουρκία. Γειτνιάζει βορείως με την Αλβανία, τον ντε φάκτο δορυφόρο της Τουρκίας, το προβληματικό άθροισμα Σλάβων και Αλβανών στη ΠΓΔΜ, τη μετα-μαφιόζικη (όπως τα πλείστα βαλκάνια κράτη) Βουλγαρία.

Σε περίπτωση σύντομου πολεμικού επεισοδίου, ο λεγόμενος «διεθνής παράγων» θα επιδιώξει την ικανοποίηση της Τουρκίας μέσω διαπραγματεύσεων. Κάτι τέτοιο δεν μας συμφέρει. «Φίλοι» και εχθροί πρέπει να γνωρίζουν πως η αναμέτρηση θα κρατήσει, θα ζοριστούμε, το Αιγαίο θα κλείσει για πλοία και αεροπλάνα από και προς τη Μαύρη Θάλασσα, θα ματώσουμε. Επιπτώσεις θα υπάρχουν βορείως, νοτίως και ανατολικώς  της Κρήτης καθώς και στο Ιόνιο.

Τα 12 μίλια ξεκαθαρίζουν τα πράγματα. «Βοηθούν» την Τουρκία να περιοριστεί στα νερά της. Δίχως φιλοδοξίες και έγνοιες σε ξένα νερά.

Ο πόλεμος σημαίνει μακρά δυστυχία με ελπίδα ανάκαμψης στην Ευρώπη. 

Ο πόλεμος έρχεται πιο κοντά όσο ανέχεσαι τον Χίτλερ και το κράτος του να σε κοροϊδεύει πως «δεν έχουμε διαφορές, παρά μόνο κάτι νησιά». Αύριο θα αναδείξουν πάλι ομόαιμους τους Έλληνες πολίτες, όπως οι Σουδήτες της Τσεχοσλοβακίας για τους Γερμανούς επί Χίτλερ και πάει λέγοντας.

Δίπλα μας, υπό «δημοκρατικές συνθήκες εκτάκτου ανάγκης» αποκαλύπτεται το νέο πρόσωπο της χώρας που ήταν πρότυπο για τον Χίτλερ σε θέματα τελικής λύσης μειονοτήτων. Παραμένει ευαίσθητη στο ναζισμό η Ευρώπη, η Αμερική, η Ρωσία, η Κίνα; Ας τους το θυμίσουμε. Κατ’ ελάχιστον θα γίνουμε σοφότεροι!

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μήνυμα φόρμας σχολίων

 
© 2013. All Rights Reserved. Σχεδιασμός σελίδας "Εκδόσεις ΦHΓΟΣ"
Top